YAŞAMAMIN ANLAMINI YAZACAĞIM HER SABAH DOĞAN GÜNEŞE YENİDEN – Yüksel DAYANÇ

Kırık sulardaki yüreğimi,
Sakalının askısındaki kefelerine böldüm.
İndirdim gözlerindeki yıldızlarımı.
Süzdüm sevdalanmış tülbentlerden.
Ertesine gömdüm senden kalandan.
Şişirilmiş koyun derisiydin,
Seni sıyırırken hayatımdan
Suyun yüzünde yatıyor ceset halin.

Güz akşamlarında başlattım ölümsüzlüğümü
Sakalının sağ kefesindeki sana veda ederken
Ayna yüzümde yansıyan,
Işık ötesine vuran gözlerimin akışı,
Sakalının sol kefesinde topladığım aşklarımdı.
Vurgun yemiş halim,
Uzanırken tepelerin beyazlığında göğe,
Soğuk kurumuş dilim,
Çatlamış dudaklarımda gezinirken,
Açıyorum ağzımı sevda yağmurlarına.
Yazıyorum!
Yazılıyorum geleceğe dair yeniden.

Kabuklarımı yırttımsa,
Yenidünyam,
Yükselmelerim içindir.
Uyanmışsa hasret duygularım,
Özlemlerim içindir.
Dizilmişse gözlerime umutlarım,
Yarınlarım içindir.
Nöbetteyse uykularım,
Aşkımı düşündüğüm içindir.
Tutmuyorsa sözünü yüreğim,
Sevdiğim içindir.
Benden yana olmasa da hayat,
Hasret emellerimi yaşamaya inat
Destan olacağım.
Kavgamın adını sevdam koyarak.
Yaşamamın anlamını yazacağım,
Her sabah doğan güneşe yeniden.

İnci gözyaşlarım boynumda gerdanım olurken,
Kulaklarıma astım,
Parmaklarıma taktım,
Bileklerime kelepçeledim,
Pırlanta sevdamın adını.

YÜKSEL DAYANÇ
30.04.2003 KÖLN/ALMANYA
SAAT: 23:00