HASRET MEKTUBUMDAKİ YALNIZLIĞIMSIN – Yüksel DAYANÇ

Sen günah değmemiş gözlerimsin.
Bakışlarındaki yok oluşuma,
Şahit hecelerimsin.
Ve ansızın umarsızca gezinen,
Hayalin gözlerime çarpar.
O sığ ve sonsuz,
Hasretlerinde ısrarlı,
Hasretinde kararlı,
Yusuf sabrında beklediğim,
Günah değmemiş gözlerimsin.

Sen!
Yalan değmemiş sesimsin.
Çocuksu titrek sedanı,
Coşkulu sevinç nidalarını,
Ve bilinmez gecelerde,
Var oluş nedenini,
Ruhumu okşayan nefesinde,
Okunmuş şiirlerin,
Her bir harfindeki,
Özlediğim hummalı sesimsin.
Sen!
El değmemiş sensizliğimsin.
Akşamın yorgun koynunda,
Kaldırımlar ıslanırken yağmurlarla,
Ve sensiz yürürken,
Şarkıların nakaratlarından,
Seni seviyorum demeyi beklerken,
Sensizliğe dönüşen bestelerde,
Özlediğim el değmemiş sensizliğimsin.

Özlediğim masum gözyaşımsın.
Siyah örtüsünü sererken gece,
Bırakırım avuçlarımdaki sevda nağmelerini.
Ve dileğim taşınırken başka mevsimlere,
Umudun buzullarını,
Yüreğim eritmek isterken,
Buharlaşan ateş gözlerimde,
Özlediğim masum gözyaşımsın.
Yıkıntılardan gelen geleceğimsin.

Yüreğini dolduran onca depremlere karşı,
İçinde benim için bir yer bulmak,
Ve sokaklarda ser sebil hallerimde,
Tekmelerken taşları umarsızca,
Sırtımdaki karanlığım,
Gecelerin arasından sıyrılırken bilinmeze,
Doğudan gösterir kendini ışıklar.
Kanatlarını çırpmayı bekleyen,
Beyaz güvercinlerin tüylerinde,
Hasret mektubumdaki yalnızlığımsın…

Sen sevdasızlığım,
Sen yalnızlığım,
Sen günahlarım,
Sevaplarım,
Vuslatlarımsın.

Yüksel DAYANÇ
21.04.2008 KÖLN/ALMANYA