Archive for the ‘Yüksel DAYANÇ’ Category
BEN BİR RAKIYIM… Yüksel DAYANÇ
Gümüşlerin hüzün rengi
Süzülürken dudaklarının arasından
Bir kaçak gibi,
Ay ışığı hummalı haliyle,
Girerken pencerenden içeri,
Dumanlı gözlerinden
Bir damla yaş gönder bana,
Kimsenin bilmediği bir yerdeyim!
Ben bir rakıyım beyazlığımı görebilirsen.
Kızılcık şerbeti hikayeleri
Bir başka söylenir aşk’larda
HASRETİNDE MEVSİMLERİ ÖYLE YAŞADIM BİLEMEZSİN – Yüksel DAYANÇ
Hasretinde ne mevsimler yaşadım bilemezsin.
Aramayı isterdim her dara düştüğümde,
Yanı sıra kahkahalarla güldüğümde.
Hatırlatayım isterdim.
Karanlıkların sabahı beklemesini,
Parmaklıklar ardındaki mahkumun
Hayatını özlemesini,
Hatırlatayım isterdim.
Şafaklarına kadar hüzünlerimizi gömdüğümüz,
Ağlayan gecelerde,
Çocuğun anne sütüne muhtacı nasılsa,
Hasretinde mevsimlerini öyle yaşadım bilemezsin.
Hasretinde ne mevsimler yaşadım bilemezsin.
Çare olurmuydu bir telefondan alo demek,
HASRET MEKTUBUMDAKİ YALNIZLIĞIMSIN – Yüksel DAYANÇ
Sen günah değmemiş gözlerimsin.
Bakışlarındaki yok oluşuma,
Şahit hecelerimsin.
Ve ansızın umarsızca gezinen,
Hayalin gözlerime çarpar.
O sığ ve sonsuz,
Hasretlerinde ısrarlı,
Hasretinde kararlı,
Yusuf sabrında beklediğim,
Günah değmemiş gözlerimsin
YAŞAMAMIN ANLAMINI YAZACAĞIM HER SABAH DOĞAN GÜNEŞE YENİDEN – Yüksel DAYANÇ
Kırık sulardaki yüreğimi,
Sakalının askısındaki kefelerine böldüm.
İndirdim gözlerindeki yıldızlarımı.
Süzdüm sevdalanmış tülbentlerden.
Ertesine gömdüm senden kalandan.
Şişirilmiş koyun derisiydin,
Seni sıyırırken hayatımdan
Suyun yüzünde yatıyor ceset halin.
Güz akşamlarında başlattım ölümsüzlüğümü
Sakalının sağ kefesindeki sana veda ederken
Ayna yüzümde yansıyan,
Işık ötesine vuran gözlerimin akışı,
Sakalının sol kefesinde topladığım aşklarımdı.
Vurgun yemiş halim,
AHU YÜZLÜ LEYLA’M – Yüksel DAYANÇ
İnci esrarlı gözlerin,
Mağrur bakışların,
Yırtar geceyi.
Gözlerindeki;
Çöl yangını yeri,
Susuz,
Yağmursuz.
Ne bir umut,
Ne bir bekleyiş,
Düşer yangın yerine.
Gözlerindeki esrime;
Buruk,
Arık,
Küskün.
Unutulmuş dönencede



AHU YÜZLÜ LEYLA’M – Yüksel DAYANÇ
Mağrur bakışların,
Yırtar geceyi.
Gözlerindeki;
Çöl yangını yeri,
Susuz,
Yağmursuz.
Ne bir umut,
Ne bir bekleyiş,
Düşer yangın yerine.
Gözlerindeki esrime;
Buruk,
Arık,
Küskün.