Archive for the ‘Songül TOKER’ Category
DOĞUM GÜNÜN KUTLU OLSUN EDİZ
Sen gelince
Güneş doğdu dünyamıza
Evin her kösesi
Cennet alanına döndü sanki
Sen bizim bilinmeyen
Yokluğumuz
Eksik olan yanımızdın
Gelişinle…
Mutluluğun resmini çizdin bizlere
Her gün yeni bir tablo
Her gün yeni bir neşe
Seninle hayat buldu yasam
Her şeyin ilkini
Yeniden yaşattın bize
ÇÖPÇÜYÜZ BİZ / Songül TOKER
Her gece Tan yeri ağarmadan
Dökülürüz MERSİN sokaklarına
Çöpçüyüz biz…
Temizleriz kare kare
Geceden arta kalan umutlarını
Bu şehrin…
Gülüp geçtiğiniz sokaklarda
Çarmıha gerip bir bir
Sokak lambalarına astığınız
Düşleriniz var ya
İşte onları!
ÇOCUĞUZ BİZ – SONGÜL TOKER
Çocuğuz biz!
Dünyanın her yerinde
Yeşil
Mavi
Eladır rengimiz…
Çocuğuz biz!
Bazen hüzün olur gözlerimiz
Bazen üşür çıplak kalan bedenimiz
Bazen kıllı zebaniler göğsünde
Çığlıklar kaplar gecelerimizi
Bazen yanarız
Bombalar içinde
Bazen Allah adına
Kurşuna diziliriz…
Bu gece ruhum
Bu gece ruhum
Notalar üstünde dolaşmakta
Piyanonun klavyelerinde
Ucmakta bu gece
Canhiraş konçertosu
Çalmaya başladı
Hüzün kokuyor
Arka bahçede
Aşk violinin
Kaypak tellerinde inlerken
Her telinde ayrılık acısı
Her telinde suskun bir sitem
kelebeğin kanat çırpısında
Aç Çocuklar, Songül TOKER
Uyanırım!!!
Kabus dolu uykularımdan
Gözlerimin önünden
Çocuklar geçer bir, bir
Afrika’dan, Asya’dan
Yarı çıplak
Yarı aç
Hastalıktan kurumuş bedenler
Pirinç tarlalarında
Kahve ağaçlarında
Pamuk tarlalarında
Çocuklar ala bildiğine
Yokluğun – Songül TOKER
Buram buram
Hasret kokar
Odam!
Sen kokarsın
Bir tanem
Baktığım!
Her köşede
Dokunduğum
Her şeyde
İçimdeki Çocuk – Songül TOKER
Güzel bir hazan mevsimiydi, gölün etrafında yürüyüş yaparken, çocuk parkının yanına gelmiştim. Oynayan çocukları görmek, onların gözlerindeki coşku ve sevinci yakalamak, beni daima mutlu ederdi. Çocuklarla oynamayı çok severim, o tertemiz dünyaları, hep büyülemiştir beni.
Hemen boş duran salıncağa koşup, sallanmaya başladığımda, tüm yetişkinlerin gözleri üzerime çevrilmişti.
Yaşanacaklar, yaşanmış ve bitmişti – SONGÜL TOKER
Felç geçirdikten sonra, arkadaş olduk tekerlikli sandalyeyle. Sol tarafım tamamen hareketsiz, sağ tarafım ise kısmen çalışıyor. Hapsedilmiş bedende ne kadar yaşanırsa, o kadar yaşamaya çalışıyorum. Çocukların evimizin alt katında, eşyalarımı toplayışını seyrediyorum. Bir kaç gün önce, oğlum Can ile kızım Beste, yanıma gelerek bana:
Yaşamayı Seviyorum – Songül TOKER
Seviyorum insanları
Sarısını
Esmerini
Kadınını
Erkeğini
Düşünmeyi seviyorum
Sevilmenin
Sevilme şeklini
Seviyorum yaratanı
Yarattığı güzelliği




Haritalarda-Songül TOKER
Yüreğime acılardan
Harita çizdim
Her ülkeden gelen
Ayrı çığlıktı yolları
Kırmızı kalemle çizilen
Ruhum kanlar içinde
Her gece!
Ölen insanlarla
Ölmekte
Sabır!
Kutsal kelime
Dantel gibi