Çağrı, KEMAL YALÇIN

Gelsene umudunu sevdiğim, gelsene
Umudumuzu sınırlama kendi ömrünle
Çocuğunun elinden tutan elini
Sevdiğinin yüreğini okşayan yüreğin
Vicdanına koy özgürce
Marşlarla, türkülerle, sevinçle
Yeşerttiğimiz sevda tehlikede
Kardeşliğe kin bulaştı
Çiçeğimiz kan içinde
Gelsene gözünü sevdiğim gelsene
Bu yapı yarı kalmaz sensizde
Temelinde bir taş olamıyorsan eğer
Yolumuzun kıyısında mor menekşe ol
Domuz pıtrakları bitmesin senin yerinde
Gel bu akşam durmaz sensizde
Bakma sen kuruyan nehrin yatağına
Yarılan toprağa
Dökülen yaprağa
Bakma karşıdan öyle
İnsana, tohuma tomurcuğa
Yürümesen de kaldır ayağını
Tohumlar çürümesin bastığın yerde
Gel okyanusların damlası
Gel yenilmezliklerin yenilgisi
Gelsene yarım kalmış şafakların ışıltısı
Kitabı olamıyorsan seher yıldızlarının
Alfabenin bir harfi ol
Gökkuşağı olamıyorsan geçmişten geleceğe
Bulutlarda su damlacığı ol
Tohum olamıyorsan altın başaklara
Toprağın tavı ol
Okyanuslardan çekilme sırası şimdi
Çaresiz beklemenin zamanı değil
Bir gün önce akacak bu nehir
Bilesin!
Bir gün önce duracak bu kan bilesin
Bir gün önce güleceğiz özgürce
Sende katılırsan eğer
KEMAL YALÇIN